Op dit moment verblijf ik in Midden-Amerika. Ik kom vele kerken tegen die aan het begin van de Spaanse tijd gebouwd zijn of die door de bewoners van een buurt zelf zijn gebouwd. Het zijn statige kerken als blikvanger van de stad of kleine kerken voor de buurtschap. De diensten zijn niet alleen verschillend, ook wat de kerk doet, is anders. In de armere buurtschappen zorgt de kerk bijvoorbeeld elke zondag voor een goede maaltijd. Dit helpt de mensen die elke dag bezig zijn om een maaltijd op tafel te krijgen.

Je zal denken waarom ik deze kerken ter sprake breng en wat dit te maken heeft met het volgende, inspirerende congres in Zuid-Limburg. Om twee redenen, de eerste is dat we tijdens het congres in de oude Abdij Rolduc verblijven. In de geschiedenis van deze Abdij lezen we dat zij een belangrijke rol heeft gespeeld tijdens de mijnperiode.

De tweede reden van de vergelijking met Latijns-Amerika is dat in deze samenleving ook de problemen spelen die wij kennen binnen de jeugdzorg. Het verschil is dat de kinderen altijd door de familie worden opgevangen. Dit is het eerste vangnet voor kinderen. Er zijn altijd grootouders, tantes, ooms, neven, nichten of mensen uit de buurtschap waar kinderen terecht kunnen. Er wordt melding gedaan bij de instellingen, maar geen kind wordt uit de vertrouwde omgeving gehaald. De familiebanden zijn heel sterk. Maar zijn de familiebanden in Nederland ook niet sterk? Worden ze onderschat of zijn kinderen meer gebaat bij een behandeling buiten het gezin en de familie?

De regio Parkstad kent haar geschiedenis met achterstanden na de sluiting van de mijnen en wat voor effect dit had op de gezinnen. De laatste jaren zijn er mooie stappen in de goede richting genomen. Zie hiervoor de werkbezoeken aan Heerlen en Kerkrade waar ontmoeting en het betrekken van ouders voorop staat. En daarbij kunnen we zeker de wijze lessen van buiten de grens van Nederland gebruiken.

Enne, er zijn nog 5 andere werkbezoeken in de 5 andere Parkstad gemeenten. Veel praktische voorbeelden hoe met creativiteit en “een handen uit de mouwen” mentaliteit structurele problematieken duurzaam worden doorbroken met investeringen in het (jongste) kind en versterken ouderschap. Voor mij reden genoeg om van Midden-Amerika naar het LCGW congres “De kracht van creatie” te gaan. Zie ik je 9 en 10 april daar?

Petra Raaijen,

Penningmeester LCGW

Senior beleidsadviseur Sociaal Domein, gemeente Emmen